Het gebouw
Het huis: een 18e-eeuwse winkel, een ziekenhuis, een tangohuis
Hoe een algemene winkel uit het vicekoninklijke tijdperk op een hoek in San Telmo twee eeuwen later uitgroeide tot een van de klassieke tangohuizen van Buenos Aires.
Bekijk tickets voor El Viejo Almacén op GetYourGuide ↗Het gebouw, decennium na decennium
| Periode | Wat het was |
|---|---|
| ca. 1769 | Gebouwd als algemene winkel (almacén) |
| c.1840–1850s | Britse Medische Dispensarium, later Douanekantoor |
| 1865–1868 | Onderdak voor gewonde soldaten, Paraguayaanse Oorlog |
| 1969–heden | El Viejo Almacén tangohuis |
Een onderkoninklijke algemene handelszaak
Het gebouw op de hoek van Balcarce en Independencia dateert van rond 1769, gebouwd in de laatste decennia van de Spaanse koloniale heerschappij als almacén — een algemene handelszaak — voor de handelaars en havenarbeiders van de buurt die nu San Telmo is. De dikke koloniale muren en het lage, afgeronde hoekprofiel zijn origineel uit die periode, en de hoek zelf lag dicht genoeg bij de oude haven dat een werkende winkel daar praktisch zinvol was lang voordat tango als kunstvorm bestond.
Een Brits ziekenhuis op deze hoek
Rond 1840 werd hetzelfde gebouw het British Medical Dispensary, de voorloper van wat nu het Britse Ziekenhuis van Buenos Aires is, ten dienste van de Britse inwoners van de stad en de zeelieden die via de haven passeerden, in een tijd waarin de Britse gemeenschap in Buenos Aires groot genoeg was geworden om een eigen medische dienst nodig te hebben. In 1844 voerde een arts hier een operatie uit met etheranesthesie — naar verluidt de eerste keer dat deze techniek in de stad werd gebruikt, slechts twee jaar nadat etheranesthesie ergens ter wereld voor het eerst werd gedemonstreerd.
Douanekantoor, dan een oorlogsziekenhuis
Rond de jaren 1850 was het gebouw het Algemeen Douanekantoor van de Natie geworden, een rol die verbonden was met de nabijheid van de haven en de administratieve kern van de oude stad. Tijdens de Paraguayaanse Oorlog van 1865–1868, een van de bloedigste conflicten uit de Zuid-Amerikaanse geschiedenis, boden zijn kamers onderdak aan gewonde en zieke soldaten — heel wat institutionele geschiedenis voor een gebouw dat begon als een hoekwinkel en later een podium voor tango zou worden.
El Volga en de bohème
In 1900 stichtten Russische immigranten El Volga, een Russisch restaurant op de plek die uitgroeide tot een ontmoetingsplaats voor kunstenaars en dichters, onderdeel van de golf van Europese immigratie die in deze periode ook de tango zelf vormgaf. Het was het begin van de lange band van het gebouw met populaire muziek en podiumkunsten, decennia voordat het een toegewijd tangohuis werd.
Edmundo Rivero opent El Viejo Almacén
Op 9 mei 1969 opende de zanger en componist Edmundo Rivero El Viejo Almacén als tanguería in hetzelfde gebouw, vernoemd naar de tango "Sentimiento gaucho," die treurt om een oude almacén aan de Paseo Colón elders in de stad. Rivero, inmiddels al een grote naam in het tangozingen, bouwde snel aan de reputatie van het huis: Aníbal Troilo, Osvaldo Pugliese, Roberto Goyeneche en Leopoldo Federico — enkele van de meest toonaangevende namen in de twintigste-eeuwse tango — traden hier in de daaropvolgende jaren allemaal op.
Bedreigd, toen beschermd
Het gebouw kreeg in 1977 te maken met sloopplannen, in een periode waarin grote delen van het oude Buenos Aires werden geruimd voor wegenwerken, en het sloot in de jaren negentig enkele jaren vanwege financiële problemen. Een latere verbreding van de Avenida Independencia nam ongeveer 140 vierkante meter van het grondoppervlak af, waardoor de vorm permanent veranderde. De gemeenteraad van Buenos Aires verklaarde het in 1982 tot Site of Cultural Interest, een formele erkenning die heeft geholpen om het al die tijd op dezelfde hoek te laten staan — en tango te laten opvoeren.