Budynek
Dom: XVIII-wieczny sklep, szpital, dom tanga
Jak wicekrólewski sklep kolonialny na rogu San Telmo stał się dwa stulecia później jednym z klasycznych domów tanga w Buenos Aires.
Zobacz bilety do El Viejo Almacén na GetYourGuide ↗Budynek, dekada po dekadzie
| Okres | Czym był |
|---|---|
| ok. 1769 | Zbudowany jako sklep kolonialny (almacén) |
| ok. 1840–1850 | Brytyjska Przychodnia Lekarska, następnie Urząd Celny |
| 1865–1868 | Schronienie dla rannych żołnierzy, wojna paragwajska |
| 1969–dziś | Dom tanga El Viejo Almacén |
Wicekrólewski sklep wielobranżowy
Budynek u zbiegu Balcarce i Independencia pochodzi z około 1769 roku. Wzniesiono go w ostatnich dekadach hiszpańskich rządów kolonialnych jako almacén — sklep wielobranżowy — dla kupców i robotników portowych dzielnicy, która dziś nosi nazwę San Telmo. Jego grube kolonialne mury i niski, zaokrąglony narożnik są oryginalne z tamtego okresu, a sam róg stał wystarczająco blisko starego portu, by działający tam sklep miał praktyczny sens na długo, zanim tango zaistniało jako forma.
Brytyjski szpital na tym rogu
Około 1840 roku ten sam budynek stał się Brytyjską Przychodnią Lekarską — poprzedniczką dzisiejszego British Hospital w Buenos Aires — służąc brytyjskim mieszkańcom miasta i marynarzom przepływającym przez port w czasach, gdy brytyjska społeczność w Buenos Aires rozrosła się na tyle, by potrzebować własnej opieki medycznej. W 1844 roku lekarz przeprowadził tu operację z użyciem anestezji eterowej — według relacji po raz pierwszy tę technikę zastosowano w mieście, zaledwie dwa lata po tym, jak anestezja eterowa została po raz pierwszy zademonstrowana gdziekolwiek na świecie.
Urząd celny, potem szpital wojenny
W latach pięćdziesiątych XIX wieku budynek stał się Głównym Urzędem Celnym Narodu — rola związana z jego bliskością portu i administracyjnego centrum starego miasta. Podczas wojny paragwajskiej w latach 1865–1868, jednego z najkrwawszych konfliktów w historii Ameryki Południowej, jego pomieszczenia dawały schronienie rannym i chorym żołnierzom — niemało instytucjonalnej historii jak na budynek, który zaczynał jako sklep na rogu, a później miał stać się sceną dla tanga.
La Volga i bohema
Na początku XX wieku rosyjski imigrant znany miejscowym jako La Volga prowadził restaurację w budynku, który stał się punktem spotkań poetów i muzyków z tej dzielnicy — częścią fali europejskiej imigracji, która w tym okresie współkształtowała także samo tango. Był to początek długiej historii związku tego budynku z muzyką popularną i występami scenicznymi, na długo przed tym, zanim stał się domem poświęconym wyłącznie tangu.
Edmundo Rivero otwiera El Viejo Almacén
9 maja 1969 roku piosenkarz i kompozytor Edmundo Rivero otworzył El Viejo Almacén jako tangueríę w tym samym budynku, nadając jej nazwę od tanga „Sentimiento gaucho", które opłakuje stary almacén przy Paseo Colón w innej części miasta. Rivero, będący już wówczas czołową postacią śpiewu tangowego, szybko zbudował renomę tego miejsca: Aníbal Troilo, Osvaldo Pugliese, Roberto Goyeneche i Leopoldo Federico — jedne z najważniejszych nazwisk tanga XX wieku — wszyscy występowali tutaj w kolejnych latach.
Zagrożony, potem chroniony
Budynek stanął w obliczu planów rozbiórki w 1977 roku, w okresie gdy duże części starego Buenos Aires były wyburzane pod prace drogowe, a w latach 90. został zamknięty na kilka lat z powodu problemów finansowych. Późniejsze poszerzenie Avenida Independencia odebrało mu około 140 metrów kwadratowych powierzchni, trwale zmieniając jego kształt. Rada miasta Buenos Aires uznała go w 1982 roku za Miejsce o Znaczeniu Kulturowym — formalne uznanie, które pomogło utrzymać go stojącego — i wciąż goszczącego tango — na tym samym rogu od tamtej pory.