Η παράσταση
Το σόου: η ορχήστρα, τα τέσσερα ζευγάρια και το φολκλορικό σύνολο
Τι κάνει στην πραγματικότητα το καστ κατά τη διάρκεια των περίπου ενενήντα λεπτών μεταξύ του εναρκτήριου κομματιού του κουιντέτου και της τελικής υπόκλισης.
Δείτε εισιτήρια για το El Viejo Almacén στο GetYourGuide ↗Ποιοι βρίσκονται στη σκηνή
| Μέρος του καστ | Τι κάνουν |
|---|---|
| Ορχηστρικό κουιντέτο | Μπαντονεόν, βιολί, πιάνο και μπάσο ανοίγουν και στηρίζουν το σόου |
| Τραγουδιστές | Ένας άνδρας και μια γυναίκα ερμηνευτής μοιράζονται τα τραγουδιστά νούμερα |
| Τέσσερα ζευγάρια τάνγκο | Χορεύουν το κλασικό ρεπερτόριο του χώρου |
| Χορευτικό συγκρότημα παραδοσιακών χορών | Διάλειμμα από το τάνγκο για μια σειρά τοπικών χορών |
Το μόνιμο κουιντέτο
Το El Viejo Almacén διατηρεί ένα μόνιμο ορχηστρικό κουιντέτο αντί για εναλλασσόμενη μπάντα — συνήθως μπαντονεόν, βιολί, πιάνο και κοντραμπάσο — το οποίο ανοίγει το σόου και το στηρίζει σε όλα τα τραγουδιστά και οργανικά νούμερα. Είναι ο ίδιος συνδυασμός οργάνων που διαμόρφωσε την ορχηστρική ενορχήστρωση του τάνγκο από τη δεκαετία του 1920 και μετά, και το γεγονός ότι υπάρχει μόνιμο συγκρότημα αντί για μουσικούς περιστασιακών συνεργασιών σε κάθε παράσταση είναι μέρος αυτού που προσδίδει στον χώρο τον ιδιαίτερο, σταθερό του ήχο νύχτα με τη νύχτα.
Οι τραγουδιστές
Ένας άνδρας και μια γυναίκα ερμηνευτής μοιράζονται το τραγουδιστό ρεπερτόριο στη διάρκεια της βραδιάς, διατρέχοντας υλικό που εκτείνεται από τις πρώτες δεκαετίες του εικοστού αιώνα του τάνγκο έως το πιο κοφτερό, πιο μοντέρνο ύφος που συνδέεται με τον Astor Piazzolla. Το πρόγραμμα είναι σχεδιασμένο ώστε να κινείται ανάμεσα σε εποχές αντί να παραμένει σε μία περίοδο, έτσι τα τραγούδια που ακούει ένας επισκέπτης για πρώτη φορά στο πρώτο μέρος του σόου μπορεί να ηχούν αρκετά διαφορετικά σε διάθεση και ενορχήστρωση από εκείνα που το κλείνουν.
Τέσσερα ζευγάρια, ένα ρεπερτόριο
Τέσσερα ζευγάρια τάνγκο χορεύουν εναλλάξ αντί όλα μαζί για το μεγαλύτερο μέρος της παράστασης, με κάθε ζευγάρι να παρουσιάζει ένα ξεχωριστό νούμερο προτού η πλήρης ομάδα επανενωθεί για το φινάλε. Το να παρακολουθείς τέσσερις διαφορετικές συνεργασίες να δουλεύουν πάνω στην ίδια ευρεία παράδοση είναι μέρος της ουσίας — τα ίδια βήματα και η ίδια μουσική διαβάζονται διαφορετικά σε κάθε ζευγάρι, και αυτό δίνει στη βραδιά μια ποικιλία που ένα μόνο πρωταγωνιστικό ζευγάρι να παίζει όλη τη νύχτα δεν θα την πρόσφερε.
Το φολκλορικό σκέλος
Κάπου στα μέσα της βραδιάς το πρόγραμμα βγαίνει σκόπιμα έξω από το τάνγκο για ένα τμήμα λαϊκού χορού, μια αναφορά στην ευρύτερη παράδοση της δημοφιλούς μουσικής της Αργεντινής παρά μια τυχαία παρέκβαση από το κύριο σόου. Επαναφορτίζει την ενέργεια της αίθουσας — διαφορετικά κοστούμια, διαφορετικοί ρυθμοί — προτού το δεύτερο μέρος με τα νούμερα τάνγκο ξαναπάρει μπρος, και είναι μία από τις λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν το πρόγραμμα αυτού του χώρου από μια παραγωγή αποκλειστικά τάνγκο αλλού στην πόλη.
Μια αίθουσα φτιαγμένη για θέαση από κοντά
Η αίθουσα του El Viejo Almacén είναι μικρότερη από τα μεγαλύτερα θέατρα τάνγκο του Μπουένος Άιρες, με έναν επάνω εξώστη και τα αυθεντικά αντίκες σιδερένια κάγκελά του να αγναντεύουν τη σκηνή από ψηλά. Δεν υπάρχει θέση που να καταλήγει ιδιαίτερα μακριά από τους ερμηνευτές σε μια αίθουσα τέτοιου μεγέθους, κι αυτό είναι μέρος του λόγου που ο χώρος έχει διατηρήσει τη φήμη του για οικειότητα μέσα από περισσότερες από πέντε δεκαετίες νυχτερινών παραστάσεων, πολύ καιρό αφότου κάποιοι σύγχρονοί του επεκτάθηκαν σε πολύ μεγαλύτερους χώρους.
Τι να περιμένετε αν έχετε δει μια μεγαλύτερη παράσταση
Οι επισκέπτες που έρχονται από ένα μεγάλης κλίμακας θέαμα τάνγκο αλλού — ένα θέατρο ειδικά κατασκευασμένο με δεκάδες ερμηνευτές, ας πούμε — θα πρέπει να περιμένουν εδώ κάτι πιο κοντά σε κλίμακα σε ένα ιστορικό κλαμπ με δείπνο παρά σε μια παραγωγή αρένας: λιγότεροι ερμηνευτές, μικρότερη σκηνή, και μια αίθουσα όπου μπορείτε να ακούσετε το μπαντονεόν να κάνει τη δουλειά αντί για ένα σύστημα ήχου με βαριά ενίσχυση που να σηκώνει όλη την παράσταση.